Fietsen in Wollongong

Jah jah, ik heb me weer van m'n meest gezonde kant laten zien. Eens in de 4 jaar (o.i.d.) doe ik een lange fietstocht maken (meestal wordt hij zo lang omdat ik verdwaal, maar het gaat om het principe). Ik heb een fiets gehuurd voor AUS$10 per dag (ongeveer 5 euro) en wilde daarmee naar de grootste boedistische tempel in het zuidelijke halfrond fietsen. Het was mij verteld dat deze tocht ongeveer 8 kilometer was, maar dan moeten ze me natuurlijk wel in de juiste richting wijzen.

Je snapt het al, we zijn weer eens verdwaald geraakt in een heuvelachtig gebied waar we voornamelijk wind tegen hadden. Niet dat het me ook maar iets interesseerde dat ik verdwaald was, ik zou vanzelf zien waar ik uit zou gaan komen.

Eerste stop was op het uitkijkpunt van Kembla ( klinkt zuid-afrikaans, maar zover zijn we nu ook weer niet gegaan). Met de zelfontspanner deze foto gemaakt, lijkt het toch net alsof ik veel vrienden had die een foto van me wilde maken.

Het waren trouwens best aardige fietsen. In tegenstelling tot de fietsen van het laatste hostel, hadden deze wel versnellingen en degelijke remmen.

Nadat ik het uitkijktpunt gepasseerd was, ben ik (met mn stomme kop) gewoon door blijven rijden op de weg die ze me in het hostel hadden aangewezen. Pijn in mn benen had ik wel, maar ik moest en zou foto's hebben van deze tempel.

Na een kilometer of 30 was ik shoalharbor gepasseerd. Pas vanaf dat moment ben ik gaan nadenken dat ik toch heel misschien wel eens in de verkeerde richting aan het fietsen was. Ik ben direct de eerste benzinepomp binnen gelopen om de weg te vragen. De man achter de counter kon me vertellen dat ik de hele 30 kilometer te ver was gefietst en dat ik maar weer beter om kon draaien. Zonder te laten merken dat ik mezelf zo voor l*l voelde staan ben ik maar direct omgedraaid, maar ben niet weggefietst voordat ik eerst 2 blikjes redbull achter mn kiezen had zitten (was hard nodig). 100 meter verder ben ik de eerste Mc Donalds in gedoken zodat ik in ieder geval genoeg te eten had om terug te komen.

Volgepropt met een hamburger en strak van de redbull ben ik terug gefietst naar wollongong. Niet dat ik veel keuze had aangezien ons pap me dit keer niet kon komen ophalen. ;)

Eindelijk gearriveerd terug in wollongong, nogmaals de route gevraagd bij een benzine pomp. Achteraf bleek dat ik 180 graden de verkeerde kant in had gefietst ( dankzij de mensen van mn hostel). Het enige wat me nog te doen stond was de laatste 8 kilometer naar de tempel te fietsen.

Vanaf de poort van de tempel kwam je in een soort sprookjeswereld met net aangelegde tuinen en ontelbaar veel beelden. Dit was pas de entree, de daadwerkelijke ingang van de tempel zou nog moeten volgen.

Je raad het natuurlijk al. Dit kan ook alleen mij overkomen. Ik heb deze fietstocht op maandag gedaan. De poorten tot de daadwerkelijke tempel zaten daardoor strak dicht.

Ik heb nog geprobeerd om mezelf naarbinnen te l*llen. Het was me zelfs nog bijna gelukt, totdat de bewaker erachter kwam dat ik niks in de tempel te zoeken had behalve foto's maken. (toch maar weer vaker naar sixpack gaan kijken)

Maar naar bijna 70 kilometer gefietst te hebben om de tempel te fotograferen was ik niet van plan om terug te fietsen zonder fatsoenlijke foto's. Ik ben dus om het hele terrein heengelopen om door de poorten van de tempel een paar mooie foto's te maken. Helaas zaten er niet veel poorten in en was de rest beschermd door een hoge muur. Toch even wat mooie kiekjes van de grootste boedisten tempel van het zuidelijk halfrond:

Een van de massale beelden in de tuin:

De voorkant van het hoofdgebouw van deze tempel:

(schijnt dat deze tempel ook als hotel dient, leuk hotel!)

De zijkant van het hoofdgebouw:

(zoals je kunt zien staat er achter de voorkant, zie vorige foto, een nog groter gebouw.

Deze traditionele boedistische toren stond ook op het terrein. Ik zag deze torentjes in Taiwan alboven de bomen uitkomen, maar deze was echt HUGE!

Na 8 uur fietsen en bija 80 kilometer kwam ik terug in m'n hostel. Ondanks dat ik een iets te lange fietstocht had gemaakt was ik zeer tevrede over de dag. Juist omdat ik zoveel om had gefietst heb ik de omgeving ook echt leren kennen. Daarnaast ben ik vanzelfsprekend ook weer lekker bruin geworden op m'n fietsje ( m'n bruine laagje was een beetje verne*kt in Sydney)

Zeker en vast gaan we vaker een fiets huren. Volgende keer vraag ik wel even de route aan een betrouwbare bron!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer