The Great Ocean Road / Grampians

Een van de beste tours die ik tot nu toe heb gedaan was zeker The Great Ocean Road. Ik heb nog nooit in mn leven zoveel natuur gezien in 3 dagen tijd in combinatie met een heleboel lol en feesten. Ik weet ook zeker dat ik jaloerse blikken ga krijgen op deze foto's, laat je waardering vooral merken in het Gastenboek ;)

Als je deze foto's trouwens in het groot wil zien moet je maar eens een mailtje sturen, want op A4 formaat worden ze alleen maar mooier!

Welkom to The Great Ocean Road. Na de eerste wereld oorlog hadden ze teveel werkloze soldaten. Om deze mensen bezig te houden hebben ze 3000 mensen de taak gegeven om deze weg aan te leggen na de oorlog. Pas 30 jaar later was de 60 km lange weg klaar vanwege al het handwerk. Teveel lawine gevaar voor explosieven.

Deze boog komt niet uit die tijd. De poort is pas enkele jaren geleden neergezet en is de 3e poort tot nu toe. De rest is allemaal in rook opgegaan tijdens bosbranden.

Ook de huizen vallen hier regelmatig ten prooi aan bosbranden. De inwoners van de kleine steden bouwen dan ook de meest vreemde huizen om dit te voorkomen. Deze creatie op de foto is waarschijnlijk wel een van de meest vreemde ideeen.

(sorry voor de weerkaatsing van de camera onder in de hoek, moest de foto door de ruit van de bus maken)

Ookal is de weg slechts 60 kilometer lang, het is echt een MUST om deze weg 1 keer in je leven af te rijden. 60 kilometer lang heb je namelijk dit fantastiche uitzicht en rij je langs een groot regenwoud af.

Natuurlijk zijn wij ook even gestopt voor het regenwoud. Aangezien er in dit gebied een zeeklimaat heerst is de temperatuur in de wouden lager als een normaal regenwoud. Daardoor zie je hier veel varens ... van gemiddeld 3 meter hoog. Aangezien varens slechts 1 centimeter per jaar groeien kun je je voorstellen hoe oud dit regenwoud is. De hoogste varen kwam tot 6 meter.

Ik was eigenlijk niet van plan om de helicopter vlucht erbij te nemen, maar aangezien het nog geen 20 euro kostte om de hele kust per helicopter te ontdekken kon ik het niet laten.

Wat ben ik blij dat ik het achteraf toch heb gedaan want het was zeker een van de mooiste ervaringen tot nu toe in Australie.

Even wat mooie plaatsjes vanuit de heli, om jullie allemaal ff goed in te wrijven wat voor een mooi leven ik hier toch heb! :p Moet eerlijk zeggen dat ik er trots op ben dat de foto's zo goed zijn gelukt...deze ga ik zeker thuis uitprinten!

Hoe lang we precies in de lucht zijn geweest heb ik niet in de gaten gehouden vanwege de adrenaline die door je lijf spuit. Heb bijna 80 foto's weggeschoten tijdens deze trip en elke foto is adembenemend. Dus als je nu nog niet onder de indruk bent moet je maar een mailtje sturen, dan krijg je de rest ook :p


Na The Great Ocean Road zijn we verder getrokken naar The Grampians. Een mooi gebied waar weer wat bergen opspringen in het vlakke landschap. Deze bergen hebben we o.a. beklommen op de 2e en 3e dag.

De berg die we beklommen was ongeveer  1,5 kilometer hoog. Het weer was niet erg best, maar zolang je maar door blijft lopen merk je er niet zoveel van. Het uitzicht aan het einde was zeker de moeite waard, dat kunnen foto's niet beschrijven.

Even duidelijk maken hoe hoog we zaten: Als je goed kijkt zie je in het midden van de foto een klein wit stipje zitten....dat is onze bus!

Aangezien we op een riggel stonden die er niet erg stabiel uitzag en waarbij we geen zekering hadden moest iemand me vasthouden om deze foto te maken.

We konden geen betere locatie vinden als boven op de berg die we zojuist beklommen hadden. Niet iedereen stond op deze foto, want niet iedereen heeft het gehaald tot de top.

Aangezien ik de zelfontspanner moest gebruiken om de foto te maken stond ik er maar net op tijd op. Na 14 foto's begonnen ook je benen wat stijf te worden.

Jah...uhhhh...hoe gaan we deze foto weer uitleggen...

...ik heb mn blauwe trui niet meer terug gevonden in Melbourne waardoor ik weer wat behoefte had aan vrouwelijk gezelschap. Wou jullie even voorstellen aan Sonja. We hebben elkaar gedurende de tour gezelschap gehouden ;)

Ze zit op dit moment op Kangaroo Island, maar ik zie d'r over een week weer.

Even weer terug naar de serieuze zaken...waarvoor we eigenlijk de tour hadden geboekt...de natuur. Nog even wat foto's van de uitzichten die we hadden tijdens de rit door de Grampians.

Dit is Todd, onze tour-guide. We zijn er nog niet helemaal uit of hij nou Gay was of niet, maar in ieder geval wist hij wel hoe je de tour kon veranderen in one big party.

Op deze foto zat hij gevaarlijk op een randje met een afgrond achter hem van meer als 50 meter. Helaas durfde niemand hem een zetje te geven.

(Aanhangsel: tijdens onze eerste nacht in Adelaide zagen we zijn bus weer geparkeerd staan in een van de zijstraten. We konden het niet laten om ff een naaistreek te leveren. We hebben dus een briefje onder z'n ruitenwisser gedaan met de tekst: " Heya Todd, we have just been pissing against your right door (drivers side)...have fun tomorrow, yesterdays group" . Tot nu toe hebben we nog niks van hem gehoord maar hij weet ons wel te vinden als hij terug in adelaide is.)

Op de dag dat we begonnen met onze tour had het juist 3 dagen ontzettend hard geregend. Er was nog nooit zoveel regen gevallen in Melbourne sinds 100 jaar. Voordeel hiervan was wel dat we de meest mooie watervallen konden zien tijdens de tour. Toen we deze waterval zagen konden we het niet laten om aan de bodum van deze waterval te gaan lunchen.

Tijdens de tocht hebben we op verschillende plaatsen wilde dieren kunnen zien waaronder koala's, wallibi's, kangaroes en pinguins. hieronder de meest mooie foto's uit dit rijtje:

Links: Een albino kangaroo, zeer zeldzaam in Australie omdat ze maximaal 3 jaar overleven zonder huidkanker op te lopen.

Rechts: in de ochtendstond kwam deze kangaroo met kleintje langs onze bergcabin huppelen. Vroeg opstaan heeft dan toch zo z'n voordelen.

Al met al een vermoeiende tocht, maar zeker de moeite waard. De laatste paar honderd kilometer waren nog een lange zit. De hele bus lag te slapen, behalve ik. Ik had mezelf weer strak gedronken aan de red bull en de koffie. Daardoor heb ik wel de meest komische foto's kunnen nemen en heb ik mn boek uitgelezen. (jah jah, we zijn weer begonnen met lezen)

Denk dat dit het langste verhaal is wat ik tot nu toe heb geschreven. Het was dan ook een van de mooste belevenissen tot nu toe, en dat kwam niet alleen doordat ik Sonja heb leren kennen ;) ! Ik zal nog vaak terug denken aan deze reis, ben ook blij dat ik er meer als 150 foto's van heb gemaakt.

We zitten nu in Adelaide, niet echt heel interessant maar we blijven hier even wachten op een aantal mensen die ik graag weer wil zien (jah...ook Sonja) en die ook verder reizen naar Perth. Zoals de planning nu is vertrek ik daar volgende week donderdag naartoe met de Indian Pacific. Een van de grote treinreizen in de wereld. Ik hou jullie op de hoogte....

P.s. Valentijn komt er aan...als je een kaartje van me krijgt dan heb ik die niet opgestuurd, ik heb namelijk tot nu toe nog niks verzonden. ;) Dat wil niet zeggen dat ik helemaal niks van me laat horen ;)

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer